بی تابی و ناله ی پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلم) در مصیبت امام حسین (علیه السلام)

خبر دادن جبرئیل از شهادت امام حسین _{(علیهالسلام)} و بی تابی و ناله ی پیامبر _{(صلی الله علیه وآله وسلم)} در مصیبت امام حسین _{(علیه السلام)}

در روایتی با سند صحیح ، امام صادق علیه السلام میفرمایند :

حَدَّثَنِی أَبِی رَحِمَهُاللَّهُ تَعَالَى قَالَ حَدَّثَنِی سَعْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِی خَلَفٍعَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِالنَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنْ یَحْیَى الْحَلَبِیِّ عَنْ هَارُونَ بْنِ خَارِجَةَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ جَبْرَئِیلَع أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ص وَ الْحُسَیْنُ ع یَلْعَبُ بَیْنَ یَدَیْهِفَأَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّتَهُ سَتَقْتُلُهُ قَالَ فَجَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ ص فَقَالَ أَ لَا أُرِیکَ التُّرْبَةَ الَّتِی یُقْتَلُ فِیهَا قَالَفَخَسَفَ مَا بَیْنَ مَجْلِسِ رَسُولِ اللَّهِ ص إِلَى الْمَکَانِ الَّذِی قُتِلَفِیهِ الْحُسَیْنُ ع حَتَّى الْتَقَتَا الْقِطْعَتَانِ فَأَخَذَ مِنْهَا وَدُحِیَتْ فِی أَسْرَعَ مِنْ طَرْفَةِ عَیْنٍ فَخَرَجَ وَ هُوَ یَقُولُ طُوبَى لَکِمِنْ تُرْبَةٍ وَ طُوبَى لِمَنْ یُقْتَلُ حَوْلَکِ قَالَ وَ کَذَلِکَ صَنَعَصَاحِبُ سُلَیْمَانَ تَکَلَّمَ بِاسْمِ اللَّهِ الْأَعْظَمِ فَخُسِفَ مَا بَیْنَسَرِیرِ سُلَیْمَانَ وَ بَیْنَ الْعَرْشِ مِنْ سُهُولَةِ الْأَرْضِ وَحُزُونَتِهَا- حَتَّى الْتَقَتِ الْقِطْعَتَانِ فاجْتَرَّ الْعَرْشَ قَالَسُلَیْمَانُ یُخَیَّلَ إِلَیَّ أَنَّهُ خَرَجَ مِنْ تَحْتِ سَرِیرِی- قَالَ وَدُحِیَتْ فِی أَسْرَعَ مِنْ طَرْفَةِ الْعَیْن .

ابى بصیر، از حضرت ابى عبد اللَّه الصادق _{علیهالسّلام} نقل کرده که آن حضرت فرمودند جبرئیل _{علیه السّلام} نزدپیامبر اکرم _{صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم} آمد در حالى که امام حسین _{علیهالسّلام} در مقابل آن حضرت بازى مى کرد پس به رسول خدا _{صلّى اللَّهعلیه و آله و سلّم} خبر داد که به زودی امّت شما حسین را خواهند کشت. امام صادق _{علیه السّلام} مى فرمایند: پیامبر اکرم _{صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم}از این خبر به جزع و ناله آمدند. جبرئیلعلیه السّلام محضر مبارکش عرضه داشت: مایل هستید سرزمینى که حسین _{علیهالسّلام} در آن کشته مى شود به شما نشان دهم؟ امام صادق _{علیه السّلام} مى فرماید: در این هنگام فاصله بین مکان رسول خدا _{صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم}و جایى که حضرت سیّد الشّهداء _{علیه السّلام} در آن کشته شدند فرو رفتهبطورى که دو مکان مزبور با هم ملاقات کرده سپس حضرت مقدارى از تربت و خاک آن مکان را برداشتند و سریع تراز چشم به هم زدن زمین گسترده شد پس جناب رسول خدا _{صلّى اللَّه علیه و آله وسلّم} از آن مکان خارج شده در حالى که مى فرمودند : خوشا به تو از خاکى کهداری، خوشا به حال کسى که در اطراف و حوالى تو کشته مى شود. امام صادق _{علیه السّلام} مى فرمایند :صاحب و وزیر سلیمان نیز چنین کرد یعنى به کمک اسم اعظم بارى تعالى در زمین خسفپدید آورد و بین تخت سلیمان _{علیه السّلام} و عرش فرو رفت و تمام پستى وبلندى هاى آن پائین رفت به طورى که این دو قطع از زمین (جاى تخت و عرش) با همملاقى شدند پس عرش چنان کشیده شد که تصوّر نمودم از زیر تخت من خارج گشت. امامصادق _{علیه السّلام} مى فرمایند: سریع تر از چشم به هم زدن زمین گستردهشد

.

کامل الزیارات،ص127و128،ح1ط نشر الفقاهة