فضائـل امام حسـین علیـــه السلام

3 روایت شگرف:

1- نجات فطرس (فرشتة حامِل عَرش)

روایت:

روی أنه لما ولد الحسین (علیه السلام) أمرالله تعالى جبرئیل أن یهبط فی ملاء من الملائکة فیهنئ محمدا ، فهبط فمر بجزیرة فیهاملک یقال له فطرس ، بعثه الله فی شئ فأبطأ فکسر جناحه فألقاه فی تلک الجزیرة ، فعبدالله سبعمائة عام ، فقال فطرس لجبرئیل : إلى أین؟ فقال : إلى محمد ، قال : احملنی معکلعله یدعو لی.

فلما دخلجبرئیل وأخبر محمدا بحال فطرس ، قال له النبی : قل یتمسح بهذا المولود ، فتمسحفطرس بمهد الحسین (علیه السلام) ، فأعاد الله علیه فی الحال جناحه ثم ارتفع مع جبرئیلإلى السماء.

ترجمه:

هنگامیکه امام حسین (علیه السلام) متولد شد ، خداوند به جبرئیل فرمانداد با گروه بسیار ازفرشتگان به حضور پیامبر (صلّی الله علیه و آله وسلّم) آیند و تبریک بگویند ، جبرئیلدر حین فرود از آسمان به زمین فرشته ای به نام «فطرس» را دید در جزیره ای افتاده، علتش این بوده که خداوند او را مأمور کاری ساخته و او در آن کار ، کندی کرده ودر نتیجه به کیفر این تاخیر بالهایش شکسته شدند و گرفتار شده بود ، فطرس به جبرئیلعرض کرد به کجا می روید ؟ جبرئیل گفت : به سوی محمد (صلّی الله علیه و آله وسلّم) فطرسعرض کرد : مرا نیز با خود حمل کن و نزد آن حضرت ببر شاید برایم دعا کند. جبرئیل خواستهاو را پذیرفت و با هم همراه فرشتگان دیگر به حضور پیامبر (صلّی الله علیه و آلهوسلّم) رسیدند و تبریک گفتند ، جبرئیل ماجرای فطرس را به عرض رساند ، پیامبر(صلّی الله علیه و آله وسلّم) فرمود: «به او بگو پیکرش را به این نوزاد حسین(علیهالسلام)بمالد» فطرس همین کار را کرد و همان دَم ، خداوند فطرس را تندرستکرده به حال اول برگرداند ، سپس فطرس همراه جبرئیل به سوی آسمان پر گشود .[1]

2- کشتی حضرت نوح(علیه السلام)در کربلا

روایت

وروی أن نوحا لما رکب فی السفینة طافت بهجمیع الدنیا فلما مرت بکربلا أخذته الارض ، وخاف نوح الغرق فدعا ربه وقال : إلهیطفت جمیع الدنیا وما أصابنی فزع مثل ما أصابنی فی هذه الارض فنزل جبرئیل وقال : یانوح فی هذا الموضع یقتل الحسین سبط محمد خاتم الانبیاء ، وإبن خاتم الاوصیاءفقال : ومن القاتل له یا جبرئیل؟ قال: قاتله لعین أهل سبع سماوات وسبع أرضین، فلعنه نوح أربع مرات فسارت السفینة حتى بلغت الجودی واستقرت علیه.

ترجمه

در طوفان جهانی حضرت نوح(علیه السلام)کشتینوح در همه زمین ( که به صورت دریا درآمده بود ) گشت تا رسید به سرزمین کربلا ، نوحاحساس کرد کشتی در مانده و زمین آن را می کشد و به گمان غرق کشتی ترسید ، جریان رابه خدا عرض کرد ، جبرئیل بر او نازل شد و گفت : در این سرزمین حسین(علیه السلام)سبطمحمد خاتم پیامبران (صلّی الله علیه و آله وسلّم) و فرزند علی خاتم اوصیاء(علیهالسلام)را می کشند . نوح عرض کرد : قاتل او کیست ؟ جبرئیل گفت : قاتل او کسیاست که اهل هفت آسمان و زمین او را لعنت می کنند ، حضرت نوح(علیه السلام) چهار بار، قاتل امام حسین (علیه السلام) را لعنت کرد ، آنگاه کشتی به حرکت در آمد ، سر انجامدر کوه جُودی ( در ناحیه شام ) مستقر شد .[2]

3- نورانیت چهره امام حسین (علیه السلام)

روایت:

روی فی بعض الکتب المعتبرة عن الطبری :عن طاووس الیمانی أن الحسین بن علی (علیه السلام) کان إذا جلس فی المکان المظلمیهتدی إلیه الناس ببیاض جبینه ونحره ، فان رسول الله (صلّی الله علیه و آله وسلّم)کان کثیرا ما یقبل جبینه ونحره ، وإن جبرئیل (علیه السلام) نزل یوما فوجد الزهراءنائمة ، والحسین فی مهده یبکی ، فجعل یناغیه ویسلیه حتى استیقظت ، فسمعت صوت من یناغیهفالتفتت فلم تر أحدا فأخبرها النبی (صلّی الله علیه و آله وسلّم) أنه کان جبرئیل (علیهالسلام).

ترجمه:

طاووس یمانی نقل می کند : وقتی که امامحسین (ع) در مکان تاریکی می نشست ، مردم به وسیله شعاع پیشانی و گلویش ، او را می دیدندچرا که رسول خدا (ص) بسیاری از اوقات پیشانی و گلوی او را می بوسید .[3]

و آخردعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین