پاداش عمل بخاطر محبت أمیرالمؤمنین علیه السلام

ارزش کاری که بخاطر محبت أمیرالمؤمنین _{علیه السلام} باشد

عن النبی _{صلّی الله علیه و آله} قال:

پیغمبراکرم _{صلّی الله علیه و آله} فرموند:

إن الله یبعث یوم القیامة أقواما یمتلئ من جهة السیئات موازینهم فیقال لهم:

همانا خداوند روز قیامت را برمی گزیند که کـَفِّه ی سیئات و بدی هایشان پُر شده است و به آنها میگوید:

هذه السیئات فأین الحسنات؟ وإلا فقد عصیتم!

این که در مقابلتان است قسمت سیئات اعمالتان هست، پس قسمت اعمال نیک شما کجاست؟ اگر عمل خیر و نیکی نداشته باشید پس قطعا عصیان کرده اید.

فیقولون: یا ربنا ما نعرف لنا حسنات، فإذا النداء من قبل الله عزوجل:

پس آن بندگان پاسخ میدهند: ای پروردگار ما، برای خودمان اعمال نیک و خیری نمیشناسیم ؛ در این هنگام - زمان نا امیدی آن بندگان- پس ندائی از سوی خداوند بلندمرتبه میرسد:

لئن لم تعرفوا لانفسکم عبادی حسنات فإنی أعرفها لکم واوفرها علیکم ،ثم یأتی بصحیفة صغیرة یطرحها فی کفة حسناتهم فترجح بسیئاتهم بأکثر مما بین السماء والارض ؛ فیقال لاحدهم:

«اگر برای خودتان ای بندگانم اعمال خیری سراغ ندارید ، پس همانا من برای شما اعمال خیر سراغ دارم و این اعمال را برشما فراوان میکنم» ، سپس کتابی کوچک -کنایه از: نامه ی اعمال- می آورند و در قسمتی که حسنات و اعمال خیر سنجیده میشوند قرار میدهند، پس کفه ی خوبی ها بر قسمت بدی ها سنگینی میکند و فاصله ای بیشتر از فاصله بین آسمان و زمین به نفع قسمت حسنات ایجاد میشود.

خذ بید أبیک وامک وإخوانک وأخواتک وخاصتک وقراباتک وأخدامک ومعارفک فأدخلهم الجنة، فیقول أهل المحشر:

و به هریک از آن بندگان گفته میشود:

دست پدر و مادر و برادران و خواهران و افراد خاص و نزدیکان و کارگران و کسانی را که میشناسی ، بگیر و آنهارا به همراه خودت وارد بهشت کن، پس حاضران در محشر میگویند:

یا رب أما الذنوب فقد عرفناها ، فماذا کانت حسناتهم؟ فیقول الله عزوجل:

خدایا گناهان را که میشناسیم، أما این خوبی آنها چه بود؟ پس خداوند پاسخ میدهد:

یا عبادی مشى أحدهم ببقیة دین لاخیه إلى أخیه فقال : خذها فإنی احبک بحبک علی بن أبی طالب ، فقال له الآخر : قد ترکتها لک بحبک علیا ولک من مالی ما شئت

ای بندگانم هرکس از شماکه برای پرداخت مابقی بدهی و قرضی که به گردنش مانده از برادرش برود و بگوید: این بدهی من را بگیر پس همانا من تو را دوست دارم بواسطه محتبی که به علی بن أبی طالب علیه السلام دارم، و آن طلبکار در پاسخ میگوید: من هم این بدهی را به تو بخشیدم بخاطر محبت تو به علی علیه السلام و برای تو از مال من هست هر آنچه که بخواهی.

، فشکر الله تعالى ذلک لهما فحط به خطایاهما وجعل ذلک فی حشو صحیفتهما وموازینهما ، وأوجب لهما ولوالدیهما الجنة.

پس خداوند به پاس قدردانی از این عملکرد و عقیده آنان، خط محو بر روی خطاهای آن دو شخص کشید و این عملکرد آنان را در پرونده اعمال و میزان آنان قرار میدهد و برای آنان و پدر و مادرشان بهشت را واجب میکند.

ثم قال: یا بریدة یدخل النار ببغض عَلِیّ أکثر من حصى الخذف[١] الذی یرمى عند الجمرات ، فإیاک أن تکون منهم.

سپس پیغمبر فرمود: ای بریده داخل در جهنم میشوند افرادی بعلت دشمنی و کینه ای که از علی علیه السلام دارند و تعداد این جهنمیان بیشتر از سنگ هایی است که در جمرات پرتاب میشوند، برحذر باش که از آن افراد جهنمی نباشی .

نام کتاب : بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث نویسنده : العلامة المجلسی جلد : 7 صفحه : 248