چرا نام ائمه آنان در قرآن نیامده است ؟!

فرضیه بی پایه و اساس :

اگه شیعه برحق است، چرا نام ائمه آنان در قرآن نیامده است ؟!

سؤال: چرا نام امامان دوازدهگانه در قرآن مجیدنیامده است؟

پاسخ: روش آموزشی قرآن «بیان کلیات و اصولعمومی» است. تشریح مصادیق و جزئیات غالباً «برعهده پیامبر گرامی» میباشد.رسول خدا (صلّی الله علیه وآله) نه تنها مأمور به تلاوت قرآن بود، بلکه در تبیین آننیز مأموریت داشت، چنان که میفرماید:

«وَأَنْزَلْنا إِلَیْکَ الذِّکْر لِتُبَیِّنَلِلنّاسِ ما نُزّلَ إِلَیْهِمْ وَلَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُون» [1]

«قرآن را بر تو فرستادیم تا آنچه برای مردم نازل شده است، برای آنهابیان کنی و آشکارسازی، شاید آنان بیندیشند»

در آیه یاد شده دقت کنید:

میفرماید: «لتُبَیّن» و نمیگوید:«لتقرأ» یا «لیتلو» و این نشانه آن است که پیامبر (صلّی الله علیهوآله) علاوه بر تلاوت، باید حقایق قرآنی را روشن کند. بنابراین، انتظار این که مصادیق و جزئیات در قرآن بیاید،همانند این است که انتظار داشته باشم همه جزئیات در قانون اساسی کشور ذکر شود.

اکنون برخی از روشهای قرآنی را در مقاممعرفی افراد بیان میکنیم:

1. معرفی به نام

گاهی وضعیت ایجاب میکند که فردی را بهنام معرفی کند، چنانکه میفرماید:

«وَمُبَشّراً برَسُول یَأْتِی مِنْ بَعْدیاسْمُهُ أَحْمَد» [2]

«عیسی میگوید:به شما مژدة پیامبری را میدهم که پس از من میآید و نامش احمد است».

در این آیه، حضرت مسیح، پیامبر پس از خویشرا به نام معرفی میکند و قرآن نیز آن را از حضرتش نقل مینماید.

2. معرفی با عدد

و گاهی موقعیت ایجاب میکند که افرادی رابا عدد معرفی کند، چنان که میفرماید:

«وَلَقَدْ أَخَذَ اللّه مِیثاقَ بَنی إِسرائیلَوَبَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَی عَشَرَ نَقِیباً ... » [3]

«و خدا از فرزنداناسرائیل پیمان گرفت و از آنان دوازده سرگروه برانگیختیم».

3. معرفی با صفت

بعضی اوقات وضعیت بهگونهای است که فردمورد نظر را با اوصاف معرفی کند؛ چنان که پیامبر خاتم را در تورات و انجیل، با صفاتیمعرفی کرده است.

«الّذینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُول النّبیَّ الأُمّی الّذییَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدهُمْ فِی التَّوراةِ وَالإِنْجِیل یَامُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِوَیَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ ویُحِلُّ لَهُمُ الطَّیّبات وَیُحَرّمُ عَلَیْهِمُ الخَبائِثوَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلالَ الّتی کانَتْ عَلَیْهِمْ ... » [4]

«کسانی که از رسولو نبی درس ناخواندهای پیروی میکنند که نام و خصوصیات او را در تورات و انجیل نوشتهمییابند، که آنان را به نیکی دعوت کرده و از بدیها بازشان میدارد، پاکیها را برایآنان حلال کرده و ناپاکیها را تحریم مینماید و آنان را امر به معروف و نهی از منکرمیکند و بارهای گران و زنجیرهایی که بر آنان بود، از ایشان برمیدارد...».

با توجه به این روش –معرفیبا صفات-، انتظار این که اسامی دوازده امام با ذکر نام و اسامی پدر و مادر در قرآنبیاید، انتظاری بی جا است؛ زیرا گاهی مصلحت در معرفی به نام است و گاهی معرفی به عددو احیاناً معرفی با وصف.

اگر این اصل را بپذیریم و بگوییم خداوندباید کلیه مسائل اختلاف آفرین را در قرآن ذکر کند، تا مسلمانان دچار تفرقه نشود; دراین صورت باید صدها مسألة کلامی و عقیدتی و فقهی و تشریعی در قرآن ذکر شده باشد، مسائلیکه قرنها مایة جنگ و جدل و خونریزی در میان مسلمانان شده است، ولی قرآن دربارة آنهابه طور صریح و قاطع-که ریشهکن کنندة نزاع باشد- سخن نگفته است، مانند:

1. صفات خدا عین ذات اوست یا زاید بر ذات؟

2. حقیقت صفات خبری مانند استوای بر عرش چیست؟

3. قدیم یا حادث بودن کلام خدا.

4. جبر و اختیار.