اگر شیعه بر حق است : پس چراشیعه اقلّـیت هست و اکثریت تسنن ؟!

فرضیه بی پایه و اساس :

اقلیت شیعه و اکثریتتسنن

سؤال : اگر شیعه حق است ، چرا در اقلیّت می باشدو اکثریت ، مذهب تسنّن را پذیرفته اند ؟

پاسخ : هیچگاه اکثریتنشانه حقانیت و اقلیت نشانه خلاف آن نیست ، در طول تبلیغ پیامبران ، از زمان حضرتنوح (علیه السلام) تا عصر حضرت خاتم (صلّی الله علیه وآله وسلّم ) مؤمنان در اقلیّتبودند . قرآن آنگاه که مبارزات پیگیر انبیاء را یاد می کند ، پیوسته تذکر می دهد :گروندگان و مؤمنان به آنان بسیار اندک بودند . درباره نوح که نهصد و پنجاه سال [1] به تبلیغپرداخت ، می فرماید :

« وَما آمَنَ مَعَهُ إِلاّ قلیل » [2]

« جز اندکی به همراهاو ایمان نیاوردند » .

در آیه دیگر می فرماید :

« وَقَلیلٌ مِنْ عِبادی الشَّکُور » [3]

« اندکی از بندگانمن سپاسگزارند » .

· قرآن درباره پیروی از اکثریت به پیامبر هشدار می دهدو می فرماید :

« إِنْ تُطِعْ أَکْثَرَ مَنْ فِی الأَرْضیُضِلّوک عَنْ سَبیلِ اللّه » [4]

« اگراز اکثـریت مردم روی زمین پیروی کنـی ، تو را از راه خدا گمراه می کنند » .

و باز به پیامبر یادآور می شود :

« وَما أَکْثَرُ النّاسِ وَلَوْ حَرَصْتَبِمُؤمِنین » [5]

« هر چند بکوشی، اکثریت مردم ایمان نمی آورند » .

* بزرگترین جمعیتها در جهان از آنِ کشورهایی چون چین با حدود یک میلیارد و سیصد ملیون نفر و هند بابیش از یک میلیارد نفر جمعیت است که اکثریت مردم آنها را مادی گرایان و بت پرست هاتشکیل می دهند . اگر مجموع جمعیت مسلمانان را که یک میلیارد و سیصد میلیون تخمین زدهمی شود نسبت به جمعیت 6میلیاردی کره زمین ، بسنجیم ، از اکثریت برخوردار نیستند .

امیرمؤمنان علی بن ابی طالب (علیه السلام)در یکی از سخنان حکیمانه خود درباره شناخت «حق و باطل» ، بیانی داردکه یادآور می شویم :

در جنگ جمل مردی از امیرمؤمنان سؤال کرد:

آیا با طلحه و زبیر نبرد میکنی در حالیکه آنان از برجسته ترین اصحاب پیامبرند ؟

امام در پاسخ فرمود :

تو در اشتباهی، «عظمت و بزرگی اشخاص، نشانه حق و باطل نیست»!! ، حق را بشناس تا اهل آن را بشناسی و باطل را بشناسآنگاه اهل آن را خواهی شناخت . [6]

گذشته از این ، شیعه هر چند نسبت به جمعیتکل مسلمانان ، در اقلیّت است ، ولی برای خود ، جمعیت عظیمی را در جهان تشکیل می دهندو لذا در غالب نقاط جهان حضور مؤثر دارند . علاوه بر کشورهای ایران و عراق و آذربایجانو بحرین و لبنان که اکثریت آنها را شیعیان تشکیل می دهند ، در تمام کشورهای اسلامی، اقلیت قابل ملاحظه ای از شیعیان وجود دارد که برای خود مساجد ، مؤسسات ، مدارس وبرنامه های فرهنگی دارند .

اصولاً باید توجه کرد که شیعه به عنواناپوزیسیون و مخالف نظام حاکم شناخته میشد و نظام های سیاسی برای سرکوب بلکهریشه کن کردن آنها ، به آنان لقب « روافض » داده بودند؛ به عنوان نمونه:

1- «سلطان محمود غزنوی» پس از تسلطبر شرق خراسان ، به ریشه کن کردن دو گروه «یکی شیعه و دیگری معتزله» همت گُمارد، چندان که آثار علمی و کتابخانه های آنان را از بین برد تا اثری از تشیع و معتزلهباقی نماند . او پیوسته اهل حدیث و کرامیه را تقویت می کرد ، و شیعه و معتزله را دشمناصلی خود می دانست .[7]

2- «صلاح الدین ایوبی» پس ازخیانت به فاطمیان، تصمیم بر «قتل عام شیعه» گرفت و گروه بی شماری از آنان راکشت . [8]

3- در دوران حکومت عثمانی ، در زمان «سلطانسلیم» به خاطر فتوای یک «فقیه حنفی به نام نوح» 000/40 هزار شیعه درترکیه فعلی سر بریده شدند . [9]

4- در دوران حکومت «جزّار در لبنان» ، در «جبلعامل» حمام خون به راه افتاد و نسل کشی شیعه صورت گرفت ، به گونه ای کهکتاب های آنان مدت ها به جای هیزم در تنور نانوایان می سوخت . [10]

با توجه به این کشتارهای دسته جمعی بقای شیعه در جهان ، آن هم با یک فرهنگ قوی و جامعو داشتن علما و دانشمندان مبرز در تمام رشته های اسلامی و علمی ، یکی از معجزات الهیاست که در پرتو عنایتش ، مظهر اسلام راستین بدون تحریف تا قرن پانزدهم به جای ماندهو خوشبختانه روز به روز نور آن راه گروه بیشتری از انسان ها را روشن نموده و پرده هایجهل و تعصب را از چهره تاریخ کنار می زند .

و آخر دعوانا أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِین